BUREAU POL

De ECF heeft mijn verslag van dit evenement van drie dagen in de Rotterdamse Schouwburg nog altijd niet on-line gezet. Zonde om niet te gebruiken. Dus post ik het hier, voor mijn eigen archief…. I am here, the time is now

‘The language of art has no social barriers’, beweerde Kaspars Groshevs uit Riga ergens op zondagmiddag tijdens een discussie. Even was het stil, en toen, veel zachter voegde hij toch nog een woord toe aan zijn stoere statement, enigszins beschroomd, alsof hij het ook liever anders had gezien: ‘sometimes’. Dit citaat kenmerkt het interactieve kunstenaars laboratorium I am here, the time is now, in de Rotterdamse schouwburg op 12, 13 en 14 september 2008. Ong Ken Seng, theatermaker en cultureel enterpreneur met een indrukwekkende internationale ervaring, bracht kunstenaars uit de hele wereld bij elkaar om met hem in gesprek te gaan over het ‘I’, het ‘Here’ en het ‘Now’ in hun werk.

De European Culture Foundation zette samen met hem dit interactieve forum op om met het publiek en de kunstenaars van gedachte te wisselen, omdat - en ik citeer de tekst van hun folder, ‘there is the understanding that the rich diversity in Europe today flows not just from cultural difference but, perhaps more deeply, from personal difference.

‘I am here, the time is now’ klinkt bijna als een boedhhistische mantra over in het nu staan en je verbinden met wat er op dat moment om je heen is. Het roept ook associaties op met de discussies die kunst met de grote K zeker al een kleine eeuw in de greep houdt: wie is je publiek, wat is je verbintenis met de maatschappij, de wereld en de mensen om je heen, waarom maakt de kunstenaar wat ie maakt, wat breng jij de wereld om je heen. Vanzelfsprekend staat dat ook allemaal in de context van cultuurpolitiek, financiering en het geloof in kunst als waardevol en onmisbaar voor elke samenleving. In plaats van professionele denkers te laten reflecteren over de ankers voor een juiste cultuurpolitiek in Europa, over de veranderende betekenis van kunst in de global community en de gemedialiseerde samenleving, over kunst als middel voor sociale cohesie, als bindmiddel tussen mensen, stonden de kunstenaars en hun werk centraal. Hoe klinkt in hun werk hun achtergrond en omgeving door.

Ong Keng Seng was niet alleen de curator, maar ook de moderator van dit driedaagse laboratorium. Hij had vooraf 10 vragen gesteld, die ook aan het publiek werden uitgereikt. 10 vragen waarmee hij iedereen uitnodigde om na te denken over zijn individuele positie. Al werd er nauwelijks direct aan gerefereerd, die 10 vragen waren ontegenzeggelijk een leidraad. Question 1. Where do you come from? What do you feel you belong to? LEES ALLES!